از دوران بابلی‌ها در 2500 سال قبل تاكنون، منجّمان روش‌ها و ضابطه‌هایی را برای پیش‌بینی زودترین لحظه‌ی ممکنِ رؤیت هلال در هر ماه به کار برده‌اند. در نتيجه این تلاش‌ها معیارهای مختلفي توسعه و مورد استفاده قرار گرفته است که بسیاری از آنها در يك قرن گذشته محقّق گردید. در سال 1910 منجّمی به نام «فادرینگهم» با استفاده از داده‌هاي جديد، معياري براي پيش‌بيني رؤيت پذيري هلال ماه طراحي كرد. تحقیقات وی منجر به پیشرفت مهمی در پیش‌بینی رؤيت هلال گردید. در سال 1977 ستاره‌شناس دیگری به نام «بروین» ضابطه‌ی فادرینگهم را با پایه‌های تئوری بیشتری ارتقا بخشید. در اواخر دهه‌ی 1980 در يك فراخوان، رصدهايي به صورت منظّم از سرتاسر شمال آمریکا گردآوری شد. در سال 1988 محمّد الیاس، محقّق و منجّم مسلمان به پیشرفت‌هایی در معیارش نائل آمد. در سال‌هاي بعد استفاده از دوربين‌هاي دوچشمي و تلسكوپ‌ها در رؤيت هلال ماه متداول گردید و ركوردهايي جديدي به دست آمد كه باعث به وجود آمدن معيارهاي دقيق‌تر شد.

در سال ۱۹۹۷ ، برنارد يالوپ معيار خود را با استفاده از معيارهای ماندر و بروين ارائه داد. او برای ارائه معيار خود از ۲۹۵ رصد انجام شده طی سالهای ۱۸۵۹ تا ۱۹۹۶ بهره جست و از مشخصه‌اي به نام q براي تعيين وضعيت رويت‌پذيري استفاده كرد.برای محاسبه‌ی پارامتر q از «اختلاف ارتفاع ماه و خورشید در دستگاه زمین مرکزی» و « ضخامت میانی هلال در دستگاه مختصات ناظر مرکزی »  استفاده مي‌شود

در سال ۲۰۰۰، دو نفر از محققين رصدخانه آفريقای جنوبی  ارتفاع و اختلاف سمت ماه با خورشيد(دستگاه راصد مرکزی) در زمان غروب خورشيد را مورد بررسی قرار دادند و با تعيين حداقل ارتفاع لازم برای رويت پذيری معياری را به دست آوردند.

درسال‌هاي اخير، رؤيت هلال ماه در ايران گسترش قابل توجه‌اي داشته و رصدگران كشورمان توانسته‌اند با ثبت ركوردهاي جديد معيارهاي گذشته را زير سئوال ببرند كه این امر بر پويايي و تحوّل اين مبحث افزوده است.

 معيار فادرینگهم براي پيش بيني رؤيت پذيري هلال ماه: محور افقيِ نمودار اختلاف سمت ماه و خورشيد و محور عمودي، ارتفاع ماه در زمان غروب خورشيد

است

 

مقايسه‌ی معيارهای فادرینگهم، ماندر و هندی

 

معيار الياس بر اساس ارتفاع ماه و جدايي زاويه‌اي

 

معيار تصحيح شده بابليها كه توسط محمّد الياس ارائه شد

 

معيار الياس بر اساس ارتفاع ماه و اختلاف سمت

 

 

معيار رصدخانه آفريقاي جنوبي. محور عمودی ارتفاع لبه‌ی پایینی هلال ماه از سطح افق در لحظه‌ی غروب ظاهری خورشید و محور افقی اختلاف سمت میان ماه و خورشید در زمان غروب خورشید است.